Wino (οἶνος oinos)

Nie wlewają też młodego wina do starych bukłaków. W przeciwnym razie bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki przepadają. Ale młode wino wlewają do nowych bukłaków, a tak jedno i drugie się zachowuje. (Mt 9,17)

οὐδὲ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς εἰ δὲ μή γε ῥήγνυνταιοἱ ἀσκοί καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπόλλυνται ἀλλὰ βάλλουσιν οἶνοννέον εἰς ἀσκοὺς καινούς καὶ ἀμφότεροι συντηροῦνται.

neque mittunt vinum novum in utres veteres alioquin rumpuntur utres et vinum effunditur et utres pereunt sed vinum novum in utres novos mittunt et ambo conservantur.

Młode wino, o jakim dziś mowa w Mt 9,17, przewodzi na myśl przejaw działania Ducha Świętego. Gdy Apostołowie napełnieni Duchem Świętym zaczęli przemawiać, sądzono, że upili się młodym winem. Ono ma w sobie jeszcze siłę fermentu. Mówi się, że jeszcze “pracuje”. Może być wlane do nowych bukłaków. Tak, jak nowe przykazanie – przykazanie miłości, może się pomieścić w nowym sercu z ciała, a nie z kamienia.

http://www.pixabay.com

Komentarz