Syn zniszczenia (υἱὸς τῆς ἀπωλείας)

27.05.2020 r., J 17, 11b-19

ὅτε ἤµην µετ’ αὐτῶν ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόµατί σου ᾧ δέδωκάς µοι, καὶ ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ µὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ.

Dopóki z nimi byłem, zachowywałem ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, i ustrzegłem ich, a nikt z nich nie zginął z wyjątkiem syna zniszczenia, aby się spełniło Pismo. J 17, 12

Ten fragment jest niepokojący. Syn zatracenia czy też syn zniszczenia utożsamiany jest z Judaszem i wydaje się, że zdanie to mówi o jego potępieniu. Łatwo znaleźć komentarze, które potępiają Judasza i usadzają go na dnie piekła obok zdrajców i buntowników (jak u Dantego). Można też znaleźć teksty niemal wprost kanonizujące Fatalnego Ucznia.

Pewne jest, że Bóg poszukuje zaginionego człowieka i to On zna do głębi jego serce. Pozostaje pytanie: jak człowiek jest w stanie opierać się Bożej miłości?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s