Przebaczyć (ἀφίημι)

Święty Piotr, jak przystało na papieża (Który to jest firma, wg Moryca Welta z Ziemii obiecanej), okazuje się dziś wytrawnym dyplomatą. Pan Jezus udziela mu jednak szybkiej nauki: jak zamiast odesłać kogoś, by ten czuł podniecenie na sam fakt zbliżającej się podróży, odesłać daleko grzechy i zło tej osoby. Święty Mateusz używa słowa ἀφίημι, które znaczy, jak najbardziej, przebaczyć, odpuszczać, ale w swym pierwotnym znaczeniu jest silną formą czasownika „być” w ujęciu posyłania. Jednak nie mam się pozbywać osoby, ale cudzego grzechu i winy. Może to się wydawać fenomenalnie trudne, bo jak to zrobić, by oddzielić czyn od sprawcy? Z pomocą przychodzi nam Psalm 103 w 12.wersecie: Jak jest odległy wschód od zachodu, tak daleko odsuwa od nas nasze występki. Słońce w końcu jest jedno, ale wschód i zachód, to zupełnie inne rzeczywistości tego samego bytu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s