Przemawiać jednym głosem/współbrzmieć (συμφωνέω)

19.08.2020 r., Mt 20, 1-16

ὁ δὲ ἀποκριθεὶς ἑνὶ αὐτῶν εἶπεν, Ἑταῖρε, οὐκ ἀδικῶ σε· οὐχὶ δηναρίου συνεφώνησάς µοι;

On zaś odpowiadając jednemu z nich powiedział: Przyjacielu, nie czynię ci niesprawiedliwości. Nie o denara przemawiałeś jednym głosem ze mną? Mt 20, 13

Symphóneó to słówko pochodne od symfonii i przywodzi na pamięć słowa św. Augustyna: „kto śpiewa dwa razy się modli, ale nie fałszuje!”. I tak jak utwór zaczyna się od określonego dźwięku, tak często na nim się kończy. Robotnicy pierwszej godziny mogli być zmęczeni „utworem” Pana winnicy – co i rusz włącza kolejne dźwięki zapraszając „muzyków”. Utwór narasta i dochodzi do punktu kulminacyjnego. I tu wkrada się dysonans… Nie jest najważniejszy pojedynczy dźwięk czy matematyczna precyzja utworu, ale brzmienie, które nadaje Dyrygent – Właściciel winnicy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s