Sądzić (κρίνω krinō)

Czemu zaś sami z siebie nie rozsądzacie sprawiedliwego? (Łk 12,57)

Τί δὲ καὶ ἀφʼ ἑαυτῶν οὐ κρίνετε τὸ δίκαιον;

Prawda, dobro, sprawiedliwość, piękno, ciągle odwołują się w nas do sztuki rozeznania, rozróżniania. W normalnym stanie rzeczy dobro nie jest jednocześnie złem, piękno brzydotą, upał ulewą. Jest w nas, ale nie z nas, światło rozeznania. Boskie światło wprowadzające kosmos, czyli porządek. Niech nie zgaśnie w tobie dziś i jutro, i nigdy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s