Oddaj (ἀπόδος)

καὶ φωνήσας αὐτὸν εἶπεν αὐτῷ· τί τοῦτο ἀκούω περὶ σοῦ; ἀπόδος τὸν λόγον τῆς οἰκονομίας σου, οὐ γὰρ δύνῃ ἔτι οἰκονομεῖν

I zawoławszy go powiedział mu: Co to słyszę o Tobie? Oddaj rachunek (słowo) twego zarządzania domem bowiem nie możesz już zarządzać. (Łk 16, 2)

Przychodzi moment, że trzeba oddać to, co się chciało zgarnąć dla siebie. Rachunek zawsze jest z długiem. Do czasu było beztrosko, łatwo i przyjemnie. Zarządca trwonił majątek swego pana chcąc łatwo żyć. Teraz musi oddać wszystko. Stracił zaufanie, pozycję bo nawet najemnikiem i żebrakiem nie umie być. Zostaje mu tylko to co „umiał”. Znowu kombinuje przy rachunkach. Syn tego wieku.

Synowie Światła nie mają nic na własność a mają wszystko w darze. Niczego nie muszą oddawać.

Zdjecie serwisu PIXELS

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s