Rozmyślać (ἑνθυμέομαι)

(Mt1,19) ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδοὺ ἄγγελος κυρίου κατʼ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων· Ἰωσὴφ υἱὸς Δαυίδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαρίαν τὴν γυναῖκά σου· τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου.

To zaś gdy on rozmyślał oto anioł Pana we śnie ukazał się mu mówiąc: Józefie synu Dawida, nie bój się przyjąć Maryi żony twej, to co w Niej z Ducha jest Świętego.

Charakter i przebieg rozmyślania św. Józefa podpowiada etymologia. Mówi o żarliwości, zapale, zapalczywości – θυμός (thymos) a idąc dalej odkrywamy że chodzi o poświęcenie, złożenie ofiary – θύω (thyo). Zatem rozmyślania Józefa nie były, słodkim zapadaniem się w pobożnych myślach. Była w nim walka, zmaganie w dylemacie, którego wszystkie rozwiązania były bolesne. Wybiera ocalenie Maryi i Jej Dzieciątka biorąc domniemaną winę na siebie.

Ostatecznie Bóg pokazuje światło i ocala Świętą Rodzinę. Józef przyjął Małżonkę do siebie, do swojego życia, które od teraz stało się całe ofiarowane Jezusowi.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s