Być głodnym (πεινάω)

καὶ λέγει αὐτοῖς· οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυὶδ ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετʼ αὐτοῦ,

I mówi im: nigdy nie czytaliście co uczynił Dawid gdy potrzebę miał i był głodny on i ci z nim. (Mk 2,25)

Każde życie potrzebuje pokarmu. Biologia łańcucha pokarmowego jest nieubłagana. Nasze głody to jednak nie tylko łaknienie chleba. Dają znać o sobie inne. Głód słowa, bliskości, bezpieczeństwa, ciepła, uwagi… nie sposób ich wyliczyć. Doświadczenie braku każe nam szukać zaspokojenia ze względu na wartość życia. Może wtedy bardziej poznajemy jego smak – jak jest cenne.

Wędruje mi po głowie pytanie: czym karmię moje głody, gdzie i u kogo szukam chleba?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s