Wołać (κράζω kradzō)

Jezus tak wołał: Ten, kto we Mnie wierzy, wierzy nie we Mnie, lecz w Tego, który Mnie posłał. (J 12,44)

Ἰησοῦς δὲ ἔκραξεν καὶ εἶπεν, Ὁ πιστεύων εἰς ἐµὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐµὲ ἀλλὰ εἰς τὸν πέµψαντά µε,

Jezus woła trzeci raz (J 7,28.37; por. także 11,43) i za każdym razem przypomina to wołanie Mądrości, jak w Starym Testamencie (por. Prz 8,1nn). To wołanie w Nowym Testamencie ma odcień wołania o wybawienie (Mt 14,30), jest wołaniem o odpuszczenie grzechów (Dz 7,60), wołaniem o zwycięskiej woli Boga (Ap 7,2; 10,3; 18,2; 19,17).

Słowa Jezusa, to tak naprawdę Słowa Ojca, wołanie Chrystusa jest wołaniem Mądrości, z którą został stworzony świat. Możemy dojść do poznania, że Bóg istnieje, ale to, jaki Bóg jest, ujawnia w całej pełni Wcielone Słowo Ojca. To, co Ono objawia, zupełnie przekracza świat, dlatego do poznania Boga potrzebna jest wiara, która przekracza świat i jego logikę.

Komentarz