Wołać (κράζω)

28.04.2021 r., J 12, 44-50

Ἰησοῦς δὲ ἔκραξεν καὶ εἶπεν, Ὁ πιστεύων εἰς ἐµὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐµὲ ἀλλὰ εἰς τὸν πέµψαντά µε,

Jezus tak wołał: „Ten, kto we Mnie wierzy, wierzy nie we Mnie, lecz w Tego, który Mnie posłał. J 12, 44

Jezus woła trzeci raz (J 7, 28. 37; por. także 11, 43) i za każdym razem przypomina to wołanie Mądrości jak w ST (por. Prz 8, 1nn). To wołanie w NT ma odcień wołania o wybawienie (Mt 14, 30), jest wołaniem o odpuszczenie grzechów (Dz 7, 60), wołaniem o zwycięskiej woli Boga (Ap 7, 2; 10, 3; 18, 2; 19, 17).

Słowa Jezusa to tak naprawdę słowa Ojca, wołanie Chrystusa jest wołaniem Mądrości, z którą został stworzony świat. Możemy dojść do poznania, że Bóg istnieje, ale to, jaki Bóg jest ujawnia w całej pełni Wcielone Słowo Ojca. To, co Ono objawia zupełnie przekracza świat, dlatego do poznania Boga potrzebna jest wiara, która przekracza świat i jego logikę.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s