Być przerażonym (φοβέομαι)

26.05.2021 r., Mk 10, 32-45

Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, οἱ δὲ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν

Uczniowie byli w drodze, zdążając do Jerozolimy. Jezus wyprzedzał ich, tak że się dziwili; ci zaś, którzy szli za Nim, byli strwożeni. Wziął znowu Dwunastu i zaczął mówić im o tym, co miało Go spotkać. Mk 10, 32

Po wniebowstąpieniu, po zesłaniu Ducha Świętego, losy Jezusa powtarzają się w Jego uczniu. Chrystus doświadcza prześladowania mieszkając (trwając) w nim (por. J 15, 4; Dz 9, 4). I czasem jest tak, że ci, którzy towarzyszą Mistrzowi są przerażeni, bo stanie się coś po ludzku strasznego, nieoczekiwanego. I tak, jak On doświadczył cierpienia, tak i ja doświadczę cierpienia ze względu na Niego. I tak, jak On zmartwychwstał, tak i ja powstanę do nowego życia.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s