Niewiara (ἀπιστία apistia)

I dziwił się z powodu niewiary ich (Mk6,6)

καὶ ἐθαύμαζεν διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν.

Powodem niewiary może być leniwe serce, przyzwyczajenie, które wygłasza autorytarnie: „zawsze tak było” lub „nigdy tak nie było”. Niewiara więzi serce we własnym sosie poglądów, opinii. W gruncie rzeczy, zawęża horyzont patrzenia do swojego „widzimisię”. Raz po raz wkrada się w życie i wkłada w usta krytykę, narzekanie; w myśli bezsens; w serce frustrację. Choć czasem przymila się ironicznym uśmieszkiem i tak jest smutna.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s