Dziwić się (θαυμάζω thaumadzō)

I gdy został wyrzucony demon mówił głuchy. I zadziwiły się tłumy mówiąc: Jeszcze nigdy nie ukazało się takie w Izraelu. (Mt 9,33)

καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός. καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες· οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ.

Początkiem filozofii jest zdziwienie, zdumienie nad blaskiem poznania prawdy. Analogicznie można rzec, że początkiem wiary od strony doświadczenia człowieka, jest właśnie zadziwienie nad Boskim dziełem. Bóg daje nam każdego dnia okazje do takiego zdziwienia. Są one ukryte w małych rzeczach. W diamencie kropli rosy, w której odbija się świat, w kromce chleba w której ukrywa się smak dobroci Ojca Niebieskiego utkany z ziemi, wiatru, słońca, wody i błogosławieństwa, w uśmiechu przyjaciela w kącikach ust i błysku w oczach. Nieustanne zdumienie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s