Wiatr (ἄνεμος anemos)

Zaś łódź już stadiów wiele od ziemi była oddalona, uderzana przez fale, był bowiem przeciwny wiatr. (Mt 14,24)

τὸ δὲ πλοῖον ἤδη σταδίους πολλοὺς ἀπὸ τῆς γῆς ἀπεῖχεν βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων, ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος.

Rzeczownik ἄνεμος anemos pochodzi od słowa powietrze ἀήρ aēr. Podobnie jak i w języku polskim. Ten wiatr nad Jeziorem Galilejskim stał się przyczyną konfrontacji między lękiem a zaufaniem. Ta sytuacja na środku jeziora, z jednej strony pokazała, ile siły mają uczniowie do walki z żywiołem, ale też gdzie ich zasoby się kończą. Dali radę aż do ostatniej straży nocnej. Byli blisko świtu. Ten wiatr byłby sprzyjający, gdyby płynęli w drugą stronę. Ale to na polecenie Pana weszli w zmaganie z przeciwnościami. Siła wiatru i siła ludzkich mięśni, i siła ducha spotkały się w nocy, na środku wzburzonego jeziora.

Wiatr określany jest w grece jeszcze innym słowem, które jest odpowiednikiem hebrajskiego ruah. Jest nim πνεῦμα pneuma, co tłumaczy się również jako duch i odnosi do Ducha Świętego.

Komentarz