Umysł (διανοίᾳ dianoia)

On zaś mówił mu: Będziesz miłował Pana Boga swego w całym sercu twoim, w całej duszy twojej i w całym umyśle swoim. (Mt 22, 37)

ὁ δὲ ἔφη αὐτῷ· ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου·

Najpierw zastanawiające jest to, że w tekście hebrajskim nie ma mowy o umyśle, lecz o mocy, sile (מְאֹד me‘ôḏ). Mateusz nie cytuje też dokładnie tekstu LXX, bo tam jest καὶ ἀγαπήσεις … ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεώς σου – będziesz miłował… z całej siły twej (Pwt 6,5). Jednocześnie trzeba zauważyć, że św. Łukasz rozszerza „zakres miłości” do czterech obszarów. Czwartym jest właśnie umysł, myśl, rozumienie.

Na nasze czasy słowo to jest o tyle istotne, ponieważ stawia w pokorze również ludzki intelekt, który ma tendencje do wywyższania się, gdy coś pojmie lub do buntu, gdy nie może pojąć. Umysł ma być podporządkowany miłości. Mamy być inteligentni nie dla sztuki wpływania na ludzi (manipulacji) lecz dla miłości – uwielbienia Boga oraz szacunku, służby, rozeznania i pragnienia dobra bliźniego.

Dużo pracy przed każdym z nas, zważywszy na nieustanną walkę z duchem wyniosłości.

Komentarz