Ołtarz (θυσιαστήριον thysiastērion)

Ślepi, co bowiem większe, dar czy ołtarz uświęcający dar? (Mt 23,19)

τυφλοί, τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον;

W świątyni jerozolimskiej używano dwóch ołtarzy: jeden do ofiar całopalnych, drugi do ofiar kadzielnych. Były znakiem obecności Boga. Psalmista doświadczał szczęścia gdy przybliżał się ze swoją ofiarą do ołtarza (I przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który jest moim weselem. Radośnie będę Cię chwalił przy wtórze harfy, Boże, mój Boże! Ps 43,4)

W Nowym Przymierzu ołtarz jest już tylko jeden. Chrystus przez ofiarę krzyża sam stał się Kapłanem, Ołtarzem i Barankiem Ofiarnym. Wszystko więc, co przez Niego, z Nim i w Nim, składam Ojcu, nabiera znaczenia, wartości i staje się święte.

Oddaj więc siebie dziś na nowo na ofiarę żywą, świętą i Bogu przyjemną.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s