Obrócić się (στρέφω strefō)

Obróciwszy się zaś napomniał ich. (Łk 9,55)

στραφεὶς δὲ ἐπετίμησεν αὐτοῖς.

To krótkie zdanie ma dalekosiężne konsekwencje. Jezus odwraca się na chwilę w stronę Jakuba i Jana, gdyż już jest zwrócony ku Jeruzalem. Mówi do nich twarzą w twarz, aby widzieli Jego oczy, mimikę, a przez to Jego uczucia. Nie traktuje ich jako zbędny balast podróżny, lecz formuje ich serca do łagodności. Ten gest obrócenia wpisuje się w ogląd sposobu bycia Jezusa w relacjach. Nie unika trudnych sytuacji.

Napomnienie Jezusowe też jest wyrazem miłosierdzia.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s