Zawisać (ἐκκρεμάννυμι ekkremannymi)

I nie znajdowali, co uczyniliby, lud bowiem cały zawisał słuchając Go. (Łk 19,48)

Kαὶ οὐχ εὕρισκον τὸ τί ποιήσωσιν, ὁ λαὸς γὰρ ἅπας ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων.

Reakcja ludzi słuchających przypomina „stop klatkę”. Była to reakcja na moc i piękno Słów Jezusa. Jeszcze nikt tak do nich nie mówił. Słuchali tak nie dlatego, że ich „zaczarował” lecz dlatego, że nie zwodził, mówił prawdę o Ojcu, o modlitwie, o miłosierdziu, o wierze, o ucztach, o cierpieniu i śmierci, o życiu i zmartwychwstaniu, o sianiu ziarna gorczycy i szukaniu owcy. Mówił o ich życiu, ale z nadzieją nowego życia. Język Ewangelii niby jest ludzki, a jednak Boski. Słuchali więc z zapartym tchem, aby nie utracić ani jednego słowa.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s