Uboga (πτωχὴ ptochē)

I powiedział: Prawdziwie mówię wam, że wdowa ta uboga więcej od wszystkich wrzuciła. (Łk 21,3)

καὶ εἶπεν· ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχὴ πλεῖον πάντων ἔβαλεν.

W tekście greckim słowa wdowa i uboga są poprzedzone zaimkiem osobowym. Oznacza to, że rzeczywiście jej tożsamość jest przeniknięta doświadczeniem ubóstwa. Lecz jej postawa na nowo definiuje nam pojęcie ubóstwa. Ona wrzuca wszystko, co ma. Zatem swój los (βίος bios życie) składa w ręce dobrego Boga. Zapewne odnajduje nową radość z tego, co posiada i radość nadziei otrzymania wszystkiego od Boga. Jezus wypatrzył ją w gronie pątników, dostrzegł jej serce ufne.

Sponsa solis – oblubienica słońca, nagietek.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s