Ozdabiać (κοσμέω kosmeō)

Pewnym mówiącym o świątyni, że kamieniami pięknymi i darami poświęconymi jest ozdobiona, powiedział… (Łk 21,5)

καὶ τινων λεγόντων περὶ τοῦ ἱεροῦ ὅτι λίθοις καλοῖς καὶ ἀναθήμασιν κεκόσμηται εἶπεν.

Każde piękno, w klasycznym rozumieniu, jest odzwierciedleniem piękna, które pochodzi od samego Stwórcy. Wszystko, co stworzył było dobre vel piękne. (καλός kalos – piękny, dobry, wzniosły, wspaniały). Jeśli ozdabianie nie ma swojego początku w odwiecznym Pięknie, nie ma odniesień w sercu do umiłowania Piękna, jest jedynie miałką estetyką. Niestety, dużo tej bylejakości wkradło się do naszych kościołów, poprzez papieroplastykę, sztuczne kwiaty, drukowane banery, „dworcowe” wyświetlacze pieśni. Podyktowane praktycznością rażą brakiem wyczucia sacrum.

Ta wrażliwość na piękno nie rodzi się w akademiach, lecz w ciszy adoracji, w pokorze modlitwy. Odnawia się przy lekturze Słowa Bożego.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s