Radość (שִׂמְחָה śimḥâ)

Z radością bowiem poprowadzi Bóg Izraela do światła Swej chwały z właściwą Sobie sprawiedliwością i miłosierdziem. (Ba 5,9)

ἡγήσεται γὰρ ὁ θεὸς Ισραηλ μετ’ εὐφροσύνης τῷ φωτὶ τῆς δόξης αὐτοῦ σὺν ἐλεημοσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ τῇ παρ’ αὐτοῦ.

adducet enim Deus Israël cum jucunditate in lumine majestatis suæ cum misericordia et justitia quæ est ab ipso.

Radość – w dzisiejszej liturgii II Niedzieli Adwentu dominuje słowo radość, które występuje zarówno w pierwszym czytaniu z Księgi proroka Barucha (Ba 5,9), jak i w Psalmie (Ps 126,3). Psalm ten dla wyrażenia radości posługuje się dwoma rdzeniami rnn i śmḥ. Od rdzenia śmḥ pochodzi rzeczownik radość שִׂמְחָה – śimḥâ, który występuje prawie we wszystkich księgach Starego Testamentu i oprócz radości oznacza również wesołość i radosne świętowanie.

O ile שִׂמְחָה – śimḥâ mówi wprost o radości, drugi termin (רִנָּה rinnâ) jest bardziej złożony w swym znaczeniu i to właśnie on użyty jest przez psalmistę aż trzy razy: … a język wołał pełen radości (w. 2), kto we łzach sieje, żąć będzie w radości (w. 5) i … idą i płaczą niosąc ziarno na zasiew, lecz powrócą z radością niosąc swoje snopy (w. 6). Łatwo możemy zauważyć, że na sześć wersetów aż w trzech występuje słowo רִנָּה rinnâ. Termin ten w swym podstawowym znaczeniu wskazuje na krzyk, wołanie, który może być krzykiem radości, ale również rozpaczy czy błagania. W przypadku krzyku radości chodzi o szaloną, głośną radość, wiwat, świętowanie. Psalm 126, ściśle mówiąc, jest pieśnią z racji na doświadczenie totalnej odnowy Izraela i jednocześnie błaganiem odmień znowu nasz los, o Panie, jak odmieniasz strumienie na Południu, i nadzieją na to, że dzięki interwencji Boga, który jest Panem historii, ci, którzy we łzach sieją, żąć będą w radości.

Egzystencja ludzka, zarówno w swej „wielkiej”, jak i tej „małej” historii, jest ciągłym przeplataniem się łez i okrzyków radości z doświadczenia wybawienia z sytuacji opresji. Jedno jest pewne, że Pan nigdy nie pozostaje głuchy na wołanie tych, którzy szczerym sercem wzywają Jego pomocy (por. Wj 3).

W Ewangelii dzisiejszej czytamy o „głosie” wołającym na pustyni, krzyczącym: Bądźcie gotowi! Pan jest blisko! Wielka radość dla chrześcijanina, który żyje w oczekiwaniu na przyjście Pana.

Komentarz