Opamiętać się (μεταμέλομαι metamelomai)

On zaś odpowiadając rzekł: „Nie chcę”, potem zaś, opamiętawszy się, poszedł. (Mt 21, 29)

ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐ θέλω, ὕστερον δὲ μεταμεληθεὶς ἀπῆλθεν.

Jak widać, możliwa jest zmiana myślenia, jest możliwe nawrócenie i nowe życie. Syn z przypowieści rozważył w sobie, przemyślał to, o co prosił ojciec i to, co sam miał przed chwilą w sobie. Dobrze, że wszedł w konfrontację z ojcowskim pragnieniem, gdyż to otworzyło mu oczy na dobro i przyszłe owoce pracy. Dobre wino wymaga wysiłku, cierpliwości i poświęcenia.

W swoim znaczeniu dzisiejszy czasownik sięga aż do słowa „troszczyć się” (μέλο melo). Wyraża więc m.in. zatroskanie o sprawy ojcowskiej winnicy. Moje opamiętanie to zatem rezygnacja z mojego „widzi mi się” i troska o sprawy Ojca, który zaprasza do pracy w winnicy, jaką jest dzisiejszy Kościół.

Komentarz