Opowiadać (γνωρίζω gnōridzō)

Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. (Łk 2,17)

ἰδόντες δὲ ἐγνώρισαν περὶ τοῦ ῥήματος τοῦ λαληθέντος αὐτοῖς περὶ τοῦ παιδίου oτούτου.

Opowiedzieli. „No to opowiadaj!” – powiedział mój przyjaciel Sasza po nakryciu do kolacji. „Co słychać?” – pytamy. Na szczęście jest ciągle zapotrzebowanie na dobrą opowieść. A jest o czym mówić. Najciekawsze opowieści są o wydarzeniach, o ludziach i ich losach. Choć o Józefie, Maryi, Jezusie, ich rodzinie opowiada się już od dawna, to ciągle jest więcej do powiedzenia niż zostało wypowiedziane. Każdy z nas ma prawo do własnej opowieści. Tylko starajmy się nie przynudzać. Ze świeżym spojrzeniem pełnym nadziei i z cierpliwością człowieka, który igłą kopie studnię, dodawajmy slowo do słowa i snujmy naszą bożonarodzeniową opowieść.

Komentarz