Namiot (אֹהֶל ‘ōhel)

Wtedy przykazał mi Stwórca wszystkiego, Ten, co mnie stworzył, wyznaczył mi mieszkanie i rzekł: W Jakubie rozbij namiot i w Izraelu obejmij dziedzictwo! (Syr 24,8)

Namiot (אֹהֶל ‘ōhel), w języku greckim σκηνῇ, może oznaczać nie tylko miejsce do mieszkania, ale również jego mieszkańców. W starożytnym Izraelu namiot był synonimem ich wędrownego stylu życia, wędrówki przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Od rdzenia ‘hl pochodzi również czasownik znaczący rozbić namiot lub mieszkać w namiocie.

Większość tekstów, w których występuje אֹהֶל ‘ōhel, odnosi się do namiotu poświęconego YHWH i nazywa ten namiot „‘ōhel môʽēd – Namiotem Spotkania” (zob. Wj 33,7-11). Namiot był więc miejscem obecności Boga wędrującego razem ze swoim ludem. Dopiero król Salomon, spełniając pragnienie swego ojca Dawida, zbudował dom dla YHWH, świątynię jerozolimską.

W dzisiejszym pierwszym czytaniu, z Księgi Syracha (24,1-12), Mądrość Boża mówi, że w każdym ludzie i narodzie na całej ziemi zdobyła panowanie, i pomiędzy nimi szukała miejsca dla swego spoczynku, i na polecenie Boga rozbiła namiot (gr. κατασκηνόω) w Jakubie, to znaczy w Izraelu.

Warto zauważyć, że także w dzisiejszej Ewangelii, według św. Jana (1,1-18), kiedy autor mówi: „Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (w. 14), używa tego samego czasownika greckiego κατασκηνόω, co znaczy nie tylko poetycki sposób wyrażania się autora Słowo stało się ciałem i rozbiło wśród nas swój namiot, ale nawiązuje do historii Izraela i jego doświadczenia życia w obecności Boga.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s