Pocieszyć (נחם nḥm)

Pocieszcie, pocieszcie Mój lud! – mówi wasz Bóg. Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z Ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy. (Iz 40,1-2)

Pocieszyć (נחם nḥm) – czasownik ten w różnych swoich formach posiada szeroką gamę znaczeń, i tak w formie nifal oznacza współczuć, litować się, żałować, natomiast w formie piel znaczy pocieszyć, wynagrodzić, łagodzić, ukoić. Te dwa najbardziej obszerne pola semantyczne, w tłumaczeniu na języki współczesne, dotyczą przede wszystkim sfery uczuciowej, to znaczy zmianę w przeżywaniu uczuć przez osobę, która żałuje lub pociesza.

Warto zauważyć, że w tekstach prorockich, nḥm w formie piel, odnosi się do Bożego pocieszenia narodu izraelskiego, natomiast w Psalmach pocieszającym jest zawsze Bóg, ale pocieszonym jest modlący się psalmista. W Ps 119,82, pragnienie psalmisty, aby doświadczyć pocieszenia, praktycznie odpowiada pragnieniu zbawienia.

„Pocieszcie, pocieszcie Mój lud!” – mówi wasz Bóg. „Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana…” (Iz 40,1-2) – to słowa proroka Izajasz z pierwszego czytania z dzisiejszej liturgii słowa. Słowo Boga przenikliwe i pełne miłości musi dotrzeć do serca Jerozolimy, nie wystarczy, żeby dotarło do jej uszu. Motywem pocieszenia jest czas służby, który, jak czas obowiązkowej służby wojskowej, już się skończył. Dług, który był przyczyną niewoli został spłacony. Słowa proroka odnoszą się do czasu wielkiego wyjścia z niewoli, które będzie nie tyle wyjściem fizycznym i geograficznym, ale przede wszystkim wyjściem duchowym w wierze i nadziei…

Jak widzimy w dzisiejszej Ewangelii według św. Łukasza (Łk 3), Jezus, Mesjasz, przychodzi do nas nie w triumfalnym pochodzie, ale czekając wraz z grzesznikami w kolejce po chrzest janowy. Gest solidarności Jezusa z tymi, którzy mają potrzebę oczyszczenia, jest momentem objawienia Jego prawdziwej tożsamości: „Ty jesteś Moim Synem umiłowanym, w tobie znalazłem Moje upodobanie” ale także dogłębnym aktem pocieszania człowieka, ponieważ to On jest Tym mocniejszym od Jana, który dokona prawdziwego oczyszczenia ludzkości przez zanurzenie w Duchu Świętym.

Komentarz