Kosz (μόδιος modios)

Mówił im też: „Czy wnosi się zapaloną lampę po to, aby ją postawić pod garncem lub pod łóżkiem? Czy może raczej, by postawić ją na świeczniku?

Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Μήτι ἔρχεται ὁ λύχνος ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην, οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν τεθῇ (Mk 4,21).

Niby niedorzecznym wydaje się jakikolwiek autosabotaż, jednak człowiek ma do takiej praktyki niezwykły talent. Bywa, że to co jest w nas chlubne i bardzo Boże, staramy się zakryć, jakby było czymś wstydliwym. Często także takie postępowanie staje się początkiem efektu domina. Nie zakrywa się lampy, bo to niedorzeczne, a jednak nakładamy sami, i to niejednokrotnie, swoisty μόδιος na nas samych. Słowo, które określa kosz/garniec pochodzi z łaciny i oznacza miarę ciał sypkich (ok. 8 litrów). Może nie przez przypadek padają dalej słowa Jezusa o odmierzaniu (Mk 4,24). Jeżeli umieszczasz dobro pod garncem, to upchasz to i pod łóżko, dziwiąc się zapewne ciemnościom. Niech to, co Boskie w tobie wzrasta i nie postrzegaj obdarowania jako źródło potencjalnej pychy i egoizmu.

pixabay.com

Komentarz