Wołanie (κήρυγμα kērygma)

Ludzie z Niniwy staną na sądzie z tym plemieniem i potępią je, bo oni na wołanie Jonasza nawrócili się, a oto tu coś więcej niż Jonasz. Łk 11, 32

ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε.

Znak nawoływania w ST wygłaszał prorok pod natchnieniem Ducha – przepowiadał współczesnym sobie sąd Boży. W NT rozpoczyna się od napomnienia: „zmieniajcie myślenie”. Tak zaczyna swoje nauczanie i Jan Chrzciciel (por. Mt 3, 2), i Jezus (por. Mt 4, 17). Tak też kończą swoje pierwsze mowy apostołowie (por. Dz 2, 38; 3, 19; 5, 31). Nie ma tu mowy o jakiejś teorii bardziej lub mniej prawdopodobnej. Chodzi o zaangażowanie całego człowieka, bo w PŚ słowo i prawda dają życie.

Pixabay.com

Komentarz