Mieć pogodny stan umysłu (εὐφραίνω euphrainó)

Był pewien bogaty człowiek. Ubierał się w purpurę i bisior i każdego dnia wystawnie ucztował.

Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς. (Łk 16,19).

Jeżeli wziąć pod uwagę literalne tłumaczenie powyższego wersetu, to anonimowy bogacz dosłownie: miał dobry umysł/cieszył umysł (εὐφραίνω) w codziennym luksusie (brzmi dość niegramotnie, prawda?:). Ucztowanie, być może pojawia się w kontekście odpadków, które Łazarz chce jeść ze stołu bogacza? Jednak warto zwrócić uwagę na szerokie znaczenie owego dobrego umysłu. To, co jest przyjemne i samo w sobie moralnie obojętne, może przysłonić oczy na potrzeby innych.

pixabay.com

Komentarz