Ja jestem (ἐγὼ εἰμί egō eimi)

Rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM.

εἶπεν αὐτοῖς Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγὼ εἰμί.
(J 8,58).

To już po raz kolejny Jezus używa zwrotu, który jest niezwykle sugestywny. Kiedy sięgniemy do Septuaginty, czyli greckiego tłumaczenia Starego Testamentu, to w Księdze Wyjścia czytamy:
Kαὶ εἶπεν ὁ θεὸς πρὸς Μωυσῆν ἐγώ εἰμι ὁ ὤν καὶ εἶπεν οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ὁ ὢν ἀπέσταλκέν με πρὸς ὑμᾶς /i powiedział Bóg Mojżeszowi JA JESTEM BĘDĄCY, i powiesz synom Izraela BĘDĄCY posłał mnie do was/ (Wj 3,14). Zatem Chrystus mówiący ἐγώ εἰμι nawiązuje do tej teofanii. Oburzenie mogło być wywołane, ponieważ po hebrajsku owo ἐγώ εἰμι przekłada się na święte imię Boga, czyli יהוה. Był czas, kiedy nas nie było, a pamięć o przemijalności co i rusz się odzywa. Dobrym jest to, że Bóg JEST (εἰμί), a my się stajemy (γίνομαι).

Fot. pixabay.com

Komentarz