Smutek (λύπη lýpē)

Uroczyście zapewniam was: Wy będziecie płakać i narzekać, świat zaś będzie się cieszył. Wy będziecie się smucić, lecz wasz smutek przemieni się w radość.

ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς λυπηθήσεσθε, ἀλλ’ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται.
(J 16,20).

Amen, amen dico vobis quia plorabitis et flebitis vos, mundus autem gaudebit; vos contristabimini, sed tristitia vestra vertetur in gaudium. 

Cierpienie i smutek (λύπη) są w jakiś tajemniczy sposób integralną częścią życia. W krótkiej perspektywie staramy się ich pozbywać, np. przez farmakologię. Jednak jedną rzeczą jest ból jaki doświadczamy fizycznie, a inną jest podejście do niego. Pan Jezus nie mówi nam o braku trudności, ale zmienia perspektywę spojrzenia na nie. Nie daje doraźnych, choć szlachetnych rad niczym Marek Aureliusz w swych Rozmyślaniach. Pomysł na życie Chrystusa jest iście szokujący i doskonale ujmują to słowa Lukiana z Samosat, który był świadkiem Ewangelii w praktyce: Ci opętańcy uroili sobie naprzód, że całkowicie będą nieśmiertelni i że żywot ich czeka po wieki, skutkiem czego gardzą śmiercią.

źródło: pixabay.com

Komentarz