Wiedzieć (οἶδα oida)

Teraz wiemy, że wiesz wszystko i nie masz potrzeby, aby ktoś Ciebie pytał: w tym wierzymy, że od Boga wyszedłeś. (J 16,30)

νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας πάντα καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς σε ἐρωτᾷ· ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐξῆλθες.

Nunc scimus quia scis omnia, et non opus est tibi, ut quis te interroget; in hoc credimus quia a Deo existi.

Obok siebie dziś w tekście są dwa poznania. Choć użyty jest ten sam czasownik, to jednak inne jest poznanie uczniów, a inne poznanie Pana. On wie wszystko. Oni przynajmniej wiedzą to, że On wie wszystko. Wiedza, o której tu mowa nie jest wiedzą książkową, filozoficzną. Raczej jest to poznanie, które można nazwać mądrością. Jedną z cech mądrości jest widzenie wydarzeń, historii, w świetle źródła i świetle celu. Skąd coś pochodzi i jaki ma cel. Taka mądrość pochodzi od Ducha Świętego, który wieje, gdzie chce. On wie, skąd wieje i dokąd podąża. (zob. J 3,8)

http://www.pexels.com

Komentarz