Jedno (ἕν hen)

Obdarzyłem ich chwałą, jaką otrzymałem od Ciebie, aby byli jedno, podobnie jak My jedno jesteśmy.

κἀγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς ἕν (J17,22).

Et ego claritatem, quam dedisti mihi, dedi eis: ut sint unum, sicut et nos unum sumus.

Święty Jan swoją Ewangelię pisze z perspektywy już ukonstytuowanego Kościoła. Mógł więc oglądać, jak słowa Pana Jezusa stają się prawdą. W końcu św. Łukasz napisał: Wszyscy wierzący mieli jedno serce i jedną duszę. Nikt z nich nie uważał za swoje tego, co posiadał, ale wszystko było wspólne (Łk 4, 32). Żeby mieć jedno serce (καρδία) i duszę (ψυχὴ) we wspólnocie, trzeba otworzyć się na chwałę pochodzącą od Boga. Jesteśmy wielcy Jego wielkością. Cytując klasyka: Kto inaczej sądzi, świeci jak zgasła świeczka na słonecznym dworze!

źródło: pixabay.com

Komentarz