Utracić smak (μωραίνω mōrainō)

Wy jesteście solą ziemi, jeśliby sól utraciła smak, czym ją posolić? Na nic nie ma już siły, jeśli tylko wyrzucona na zewnątrz być podeptaną przez ludzi. (Mt 5,13)

Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ, ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθὲν ἔξω καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων.

Vos estis sal terræ. Quod si sal evanuerit, in quo salietur? ad nihilum valet ultra, nisi ut mittatur foras, et conculcetur ab hominibus.

Dosłowność wypowiedzi Pana Jezusa odsłania też dosadność pouczenia. Wybrany czasownik używany jest w NT na określenie głupiego postępowania lub dowiedzenie, że coś jest głupie. Jeśli więc sól ma zwietrzeć – zgłupieć to znaczy, że sama w sobie jest symbolem mądrości ewangelicznej.

Pewnym zaskoczeniem jest również to, że św. Łukasz opisując ostatni wspólny posiłek z uczniami, w dniu wniebowstąpienia Pana Jezusa, użył ciekawej formuły pisząc: Jedząc wspólnie sól nakazał im od Jerozolimy nie oddalać się… (Dz 1,4). Wskazuje to na przygotowanie do przyjęcia darów Ducha Świętego, który przez swoją mądrość bierze w posiadanie nasz ludzki intelekt i nieustanie chce prowadzić drogami światła.

Komentarz