Mądrość (חָכְמָה ḥoḵmāh)

Jam Mądrość – Roztropność mi bliska, posiadam wiedzę głęboką. (Prz 8,12)

ἐγὼ ἡ σοφία κατεσκήνωσα βουλήν, καὶ γνῶσιν καὶ ἔννοιαν ἐγὼ ἐπεκαλεσάμην.

אֲֽנִי־חָ֭כְמָה שָׁכַ֣נְתִּי עָרְמָ֑ה וְדַ֖עַת מְזִמֹּ֣ות אֶמְצָֽא׃

ego sapientia habito in consilio et eruditis intersum cogitationibus.

Mądrość (חָכְמָה ḥoḵmāh) od rdzenia hkm, jest w języku hebrajskim najbardziej charakterystycznym terminem na określenie mądrości (po grecku σοφία – sophia). Podstawowe znaczenie tego słowa odnosi się do umiejętności, na przykład technicznych, rękodzielniczych (Wj 28,3; Jr 10,9), albo też jakiejkolwiek innej aktywności wykonywanej ze szczególną sprawnością. W polityce może oznaczać ono szczególnie uzdolnionego zarządcę (2 Sam 20,22), króla umiejącego sprawować rządy, ale też osobę, która umiejętnie potrafi odnaleźć się w danej sytuacji.

Hokmâh biblijna oznacza też mądrość rozumianą jako zdolność kształtowania własnego życia, ponieważ w sensie biblijnym mądrość zawsze związana jest z życiem. Mędrcem jest więc ten, kto nauczył się żyć, umie zachować się jak należy. Mądrość zna Prawdę, zna tajemnice stworzenia i Boga, ponieważ była przy Nim, kiedy wprowadzał w życie swój niezgłębiony plan stworzenia (Prz 8).

W Jezusowej obietnicy Ducha Prawdy, otrzymujemy dar poznania Boga, poznania Prawdy o Bogu, o życiu i o celu naszego życia. Jezus mówi, że Duch Prawdy doprowadzi nas do całej prawdy (J 16). Jeśli doprowadzi, to znaczy, że z naszej strony potrzeba nie tylko przyzwolenia na prowadzenie, ale też chęci postępowania drogą Tego, który nas prowadzi.

Komentarz