Wchodzić (εἰσέρχομαι eiserchomai)

Wchodźcie przez ciasną bramę, gdyż szeroka brama i przestronna droga prowadząca w zgubę, i liczni są wchodzący przez nią. (Mt 7,13)

Εἰσέλθατε διὰ τῆς στενῆς πύλης· ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν καὶ πολλοί εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι διʼ αὐτῆς·

Intrate per angustam portam: quia lata porta, et spatiosa via est, quæ ducit ad perditionem, et multi sunt qui intrant per eam.

Wybrany czasownik jest złożeniem przyimka εἰς eis i czasownika podstawowego ἔρχομαι erchomai. W Nowym Testamencie występuje 184 razy, w tym 33 razy w Ewangelii św. Mateusza.

W codziennych rozmowach czasem słyszymy, że ktoś mówi: “wchodzę w to”, co oznacza zaangażowanie w proponowany projekt, podjęcie pewnego wysiłku, rezygnację z innych możliwości. Dokąd mamy więc wejść przez ciasną bramę i wąską drogą, gdy słyszymy imperatyw: “Wchodźcie”?

Bez determinacji, bez zaangażowania, bez miłości, nie da się wejść do Królestwa Bożego, (zob. J 3,5) do życia, do radości Pana (zob. Mt 25,23). Wchodząc przez ciasną bramę trzeba zrzucić z siebie przerośnięte ego, bagaż swoich przyzwyczajeń i wygodnictwa. Ostatecznie bramą, przez którą wchodzimy w więź z Ojcem w Niebie, jest sam Pan Jezus.

http://www.pixabay.com

Komentarz