Cisza (γαλήνη galēnē)

I mówi im: Czemu zmieszani jesteście, małej wiary? Wtedy powstawszy rozkazał wiatrom i jezioru i stała się cisza wielka. (Mt 8,26)

καὶ λέγει αὐτοῖς· τί: δειλοί ἐστε, ὀλιγόπιστοι; τότε ἐγερθεὶς ἐπετίμησεν τοῖς ἀνέμοις καὶ τῇ θαλάσσῃ, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη.

Et dicit eis Iesus: Quid timidi estis, modicæ fidei? Tunc surgens, imperavit ventis, et mari, et facta est tranquillitas magna.

Żyjemy w ciągłym natężeniu dźwięków. Uliczny ruch, rozkręcone na maksimum potencjometry wzmacniaczy, huk pracujących maszyn itd. Otaczają nas też dźwięki natury, szum wiatru, łoskot grzmotów, śpiew ptaków. Nie ma absolutnej ciszy zewnętrznej.

Może dziś chodzi o zachowanie wewnętrznej ciszy, która przychodzi i obejmuje serce, gdy przyjmujemy Słowo Boże. Na słowo Jezusa stała się wielka cisza, która uspokoiła nie tylko wicher i jezioro, ale również serca uczniów. Uciszyły się ich lęki, przewidywania bliskiej śmierci, niepewność i bezradność wobec potęgi żywiołu.

Podarujmy sobie i innym dziś chwilę względnej ciszy, by usłyszeć łagodność Słowa Bożego.

W Myśliborzu na pomoście cisza.

Komentarz