Myśleć (φρονέω froneō)

On zaś odwrócił się i rzekł do Piotra: „Idź za Mną, szatanie!. Przeszkadzasz Mi, bo nie myślisz po Bożemu, ale po ludzku”. (Mt 16,23)

ὁ δὲ στραφεὶς εἶπεν τῷ Πέτρῳ· Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ· σκάνδαλον εἶ ἐμοῦ, ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ θεοῦ ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων.

Qui conversus, dixit Petro: Vade post me satana, scandalum es mihi: quia non sapis ea, quæ Dei sunt, sed ea, quæ hominum.

Myślenie wydaje się być czasami deficytowym procesem we współczesnej kulturze i niejednokrotnie jest przeciwstawiane uczuciowości. Jednak jego biblijny aspekt jest bardzo szeroki. Myślenie (φρονέω) to nie tylko planowanie i analiza, to według źródłosłowu φρήν (serce, przepona) ujęcie całościowe. W Biblii myśli cały człowiek i efekty tego obejmują sferę wewnętrzną jak i zewnętrzną. Żebyś mógł stawać się jako cały Ty, najpierw musi być cały JESTEM.

źródło: pixabay.com

Komentarz