Chcieć (θέλω thelō)

Wtedy Jezus powiedział uczniom swoim: Jeśli ktoś chce za Mną iść, niech wyprze się siebie i niech zabierze krzyż swój, i niech towarzyszy Mi. (Mt 16,24)

Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι.

Tunc Iesus dixit discipulis suis: Si quis vult post me venire, abneget semetipsum, et tollat crucem suam, et sequatur me.

Zdolność chcenia sprawia, że możemy podejmować działania, różne praksis, o których czytamy na końcu tej perykopy (Mt 16, 24-28) Jedne są reaktywne, w odpowiedzi na braki, potrzeby. Inne dokonują się “proaktywnie”, czyli ze względu na tworzenie nowej jakości. Nie chodzi tu o przysłowiowe gaszenie pożarów, ale o budowanie nowej jakości życia. Świadome “chcę” lub “nie chcę” pociąga za sobą określone konsekwencje. Warto zwrócić uwagę na gramatyczny tryb wybranego czasownika. Jest to tryb oznajmujący – “kto chce”, a nie “kto by chciał”. Ta zdecydowana propozycja ze strony Pana Jezusa ma moc kształtować naszą wolę, która z dnia na dzień wzrasta ku większej miłości. Daje siłę do tych trzech imperatywów: wyrzec się, wziąć na siebie krzyż i wyruszyć w drogę.

Komentarz