Inny (ἕτερος heteros)

Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy stał się inny, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. (Łk 9,29)

καὶ ἐγένετο ἐν τῷ προσεύχεσθαι αὐτὸν τὸ εἶδος τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἕτερον καὶ ὁ ἱματισμὸς αὐτοῦ λευκὸς ἐξαστράπτων.

Et facta est, dum oraret, species vultus eius altera: et vestitus eius albus et refulgens.

Ewangelista Łukasz, na określenie przemienienia Jezusa, używa prostego słowa i pisze, że wygląd Jego twarzy stał się inny, różny, towarzyszący.

Z wyrazu twarzy potrafimy odczytać wiele. Mówimy: “Musiało się coś ważnego wydarzyć, bo wygląda inaczej.” Tak też było na Taborze. Jezus był po modlitwie, po spotkaniu z Mojżeszem i Eliaszem, po rozmowie o zbliżającej się Jego śmierci i o sensie życia, które dobiegało kresu. W oczach najbliższych uczniów, którzy lepiej niż pozostali, znali Nauczyciela, to był inny Jezus. Piotr wielokrotnie będzie o tym mówił i do tego powracał. Nieodłącznie będzie też przypominał słowa wówczas usłyszane: «To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie!»
Tylko miłość i refleksyjne, odpowiedzialne podejście do życia mogą sprawić, że również my będziemy inni, tj. przemienieni.

Komentarz