Powstrzymać (κρατησαι)

Powstrzymać (κρατησαι)


Mk 3,21


Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów».

Jezus zwariował! Wpadł w szał, stracił panowanie nad sobą! Powstrzymajmy Go! – pomyśleli najbliżsi. Przyszli po Jezusa, aby go zabrać z powrotem do Nazaretu albo powstrzymać jego rozpoczętą działalność. Dziś możemy powiedzieć, że gdyby to się im udało, to właśnie oni, a nie Jezus, by nieźle narozrabiali. A może, słysząc o tym co ich Jezus wyprawia, zaczeli się martwić o to, „co ludzie powiedzą”. Patrząc na Jezusa zasłuchanego w głos Ojca, powiem: „Trzeba bardziej słuchać Boga, niż ludzi”.

Ubezwartościowić/skarcić (ἐπιτιμάω)

Szatan jest niekiedy nazywany małpą Boga, ponieważ sam nie jest w żaden sposób kreatywny. Jego pycha sięga tak daleko, że nawet w obecności Chrystusa chce odgrywać główną rolę.
Dzisiaj Pan Jezus swoim działaniem przywraca wszystko na swoje miejsce. Pozwala ludziom zbliżać się do siebie, aż do rzucania się na niego (ἐπιπίπτειν), uzdrawia ich i naucza. Demony natomiast nie mają dostępu do Chrystusa i padają przed Nim (προσέπιπτον). Są także przez Zbawiciela karcone, a jeśli weźmiemy słowo ἐπιτιμάω bardziej dosłownie, to są przez Niego pozbawiane wartości. Bądź tylko o jej braku mają przypominane (τιμάω – oddać cześć/przypisać wartość). Diabeł sam siebie sprowadził do stanu nam znanego, bo odrzucił Boga(Katechizm Kościoła Katolickiego 393). Pan Jezus zawsze jest otwarty na relację z każdym, kto pragnie Jego bliskości. Wówczas, okazuje się, że chwała Boga objawia się w słabości człowieka.

Źródło: pixabay.com

Wstawszy (αναστας)

Wstawszy (αναστας)

Mk 2, 14
A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Chodź za Mną!» Ten wstał i poszedł za Nim.

Gdy wejdziemy do Bazyliki Grobu Pańskiego w Jerozolimie i do pustego Grobu Pańskiego, gdy uklękniemy przed pustą płytą grobową, gdzie spoczywało ciało Pana, nad płytą na proporcu zobaczymy pełen radości i nadziei grecki napis: „Christos anesth” – Chrystus Zmartwychwstał. A zatem grecki termin anesth oznacza wstać, powstać, ale kieruje też nasze myśli ku prawdzie o zmartwychwstaniu.


To, co zrobił Lewi (Mateusz), kiedy wstał od kasy i poszedł za Jezusem, było ruchem w dobrym kierunku, tj. ku zmartwychwstaniu.


Niech ta perspektywa przyświeca nam za każdym razem, kiedy się nie chce wstać.

Grób Pański w Jerozolimie

Surowo upomnieć (ἐμβριμάομαι)

Ewangelia św. Marka jest najstarszą w kanonie Ewangelii. Istnieje zdecydowana zgodność, że w dużej mierze są to spisane pamiętniki świętego Piotra. Jedną z jej cech jest ukazanie Jezusa jako człowieka z krwi i kości, Który doświadcza też różnych emocji.
W dzisiejszej perykopie mamy doskonałą okazję przyjrzeć się reakcjom Chrystusa. Pierwsze jest wzruszenie (σπλαγχνίζομαι), czyli dosłownie poruszenie wnętrzności. Drugą jest surowe przykazanie-ἐμβριμάομαι, co dosłownie znaczy…fuknąć jak koń. Może być to dla nas zadziwiające, że Jezus reaguje w ten sposób, ale też ukazuje różnorodność i ludzkie bogactwo w osobie Chrystusa. Dziś może warto zdać sobie sprawę z tego, że Bóg też Człowiek.

Źródło: https://m.facebook.com/sanktuariumsierpc/photos/a.666454760162925/1833344633473926/?type=3&source=54

bądźcie odważni (θαρσειτε)

bądźcie odważni (θαρσειτε)


Mk 6,50


Wszyscy Go bowiem zobaczyli i przestraszyli się. A On zaraz do nich przemówił tymi słowy: Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!

Odwagi – innymi słowy znaczy bądźcie odważni, ośmielcie się, bądźcie dobrej myśli. Jezus nie dla zabawy dał swoim uczniom przeżyć burzę na jeziorze. W ten sposób uczył ich tego, jak być dobrej myśli również w trudnych sytuacjach życia, nie wyłączając choroby a nawet śmierci.

Przecież śmierć chrześcijańska otwiera dużo nowych horyzontów i możliwości, pokazuje rozpad a jednocześnie przychodzącą pełnię, czyli Chrystusa. Ta Ewangelia jest dobrą lekcją także dla nas.

Słuchać (ἀκούω)

Arystoteles powiedział: Nie ma nic w umyśle, czego by przedtem nie było w zmysłach. Dzisiejsze mateuszowe podsumowanie perykopy staje się jakby odzwierciedleniem tych słów Stagiryty. Apostoł podkreśla, że wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Słowo ἀκοή pochodzi od ἀκούω, co znaczy słuchać/słyszeć. Zanim pojmiemy co Bóg chce nam przekazać, musimy najpierw powierzyć Jemu swoje zmysły. Dokarmić je Bożymi rzeczami. Przecież nie bez znaczenia jest to czym się odżywiamy, na co patrzymy i czego słuchamy.

Źródło: pixabay.com

Rozbić namiot (σκηνόω)

Καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας.

Bóg od początku stworzenia świata ukazuje się człowiekowi jako Ten, który chce być obecny pośród swojego ludu. W ogrodzie Eden przechadza się w porze powiewu wiatru, z Izraelem jest obecny w Namiocie Spotkania (poza obozem jak w Księdze Wyjścia, bądź pośrodku jak w Księdze Liczb), a w czasach ostatecznych jako Bóg-Człowiek między nami. Słowo ἐσκήνωσεν pochodzi od σκηνόω, co znaczy dosłownie rozbić namiot. Bez wątpienia jest to nawiązanie do wyjścia z Egiptu i trwania Boga pośród ludu. Jezus stał się nowym Przybytkiem, a jednocześnie zamieszkuje w nas. Dobrze jest wchodzić do tej tajemniczej przestrzeni jaką każdy człowiek ma w sobie. Przestrzeni obecności Boga, gdzie w Świętym Świętych czeka Ten, który może odmienić nasze serce i napełnić je światłością tak, jak uczynił to z Mojżeszem.

Źródło: pixabay.com

Strzeżcie się



Mt 10,17 (προσεχετε)


Strzeżcie się natomiast tych ludzi, gdyż będą was wydawać sądom i biczować w swoich synagogach.

Z przyjaciółmi rozmawiamy z przyjemnością. Z radością idziemy do swoich. Właśnie w drugi dzień Świąt odwiedzamy się wzajemnie. Ale są też i „męczące” osoby i rozmowy. Aby nie stracić wewnętrznego pokoju przy spotkaniu, lepiej pomilczeć i w duchu się pomodlić za przykładem męczennika Szczepana. Lepiej spojrzeć w niebo niż w zgniłe bagno.

Strzec się znaczy też zwrócić uwagę, wystrzegać się. Przecież jeden komentarz w Internecie, czy fala hejtu nie może zburzyć w nas pokoju i wiary.


Szczepanie, patronuj naszym dzisiejszym spotkaniom, zwłaszcza tym, które nas umęczą.

Wypełnić (πλήθω)

W dniu, w którym dobiega końca okres Adwentu, zostaje nam przedstawiona postać Zachariasza, który napełniony Duchem Świętym, wypowiada hymn uwielbienia Boga dotrzymującego swoich obietnic. Słowo επλήσθη występujące w tekście, pochodzi od πλήθω i oznacza wypełnienie do maksimum. Ów starzec daje doskonały przykład, że pozwolenie Bogu na działanie w pełni, zawsze skutkuje modlitwą uwielbienia. W czasie, gdy szukamy w domach prezentów, porządku, albo świętego spokoju, warto zajrzeć do swojego wnętrza i odnaleźć najważniejsze – działającego w nas Ducha Świętego.

Źródło: https://www.nasa.gov/feature/the-great-conjunction-of-jupiter-and-saturn

Jan

Jan


Łk 1,13


Nie bój się, Zachariaszu! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja, Elżbieta, urodzi ci syna i nadasz mu imię Jan.


Mam kolegę o imieniu Angel, czyli Anioł. Tak ochrzciła go mama. Jest to imię wzniosłe i przypomina o świecie aniołów.
A jak jest z imieniem Jan? Jan – Jehochanan – znaczy JHWH (Pan) jest łaskawy, Łaska Boża. Łaska jest przychylnością, wspaniałomyślnością, pomocą, opieką lub niezasłużonym darem udzielanym przez Boga człowiekowi.

Jan – jest to wiec mocne imię. Ile to razy śpiewaliśmy refren psalmu: „Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia”. Takim imieniem Zachariasz nazwał syna. I my dostrzegajmy łaskę, przychylność Boga, w wydarzeniach naszego życia.