Słusznie ὀρθῶς

εἶπεν δὲ αὐτῷ· ὀρθῶς ἀπεκρίθης· τοῦτο ποίει καὶ ζήσῃ.

Powiedział zaś mu: Slusznie rozsądziłeś, to czyń i będziesz żyć.

Ten przysłówek pochodzi od przymiotnika: prosty, wyprostowany, prawy, sprawiedliwy. Dalsza etymologia jest interesująca lecz nie o nią tu chodzi. Chodzi o potwierdzenie jakie otrzymuje uczony. Ono jednak prowadzi jeszcze dalej: do praktyki miłości Boga i bliźniego. Kochać bliźniego uczy Miłosierny Samarytanin. Jak kochać Boga, pokażą za chwilę Marta i Maria, gdy przyjmą Go do swego domu. I to jest bardziej interesujące niż etymologia.

Perła (μαργαρίτης)

εὑρὼν δὲ ἕνα πολύτιμον μαργαρίτην ἀπελθὼν πέπρακεν πάντα ὅσα εἶχεν καὶ ἠγόρασεν αὐτόν.

Znalazł zaś jedną drogocenną perłę odszedł posprzedawał wszystko ile miał i kupił ją.

Z pragamatycznego punktu widzenia perła wydaje się mało praktyczna. Lecz Pan Jezus określa ją trzema cechami: piękna, jedna (jedyna) i drogocenna. Takie jest Królestwo niebieskie, tzn On sam pośród nas.

Najpiękniejszy z synów ludzkich. Jeden jest Pan, godzien miłości pierwszej, jedynej, takiej która obejmuje wszystko, wszystkie inne miłości.

Kupiec wyprzedaje wszystko, co ma aby ją kupić. Jest w nim jeszcze coś bardziej fascynującego: on jej szukał, pragnął, pociągnięty pięknem i dobrem. Strzeż w sobie tego pragnienia, nie pozwól rozmienić na drobne.

https://www.rp.pl/artykul/1106699-Naturalna-perla-sprzedana-za-830-tys–euro.html

Przed (ἔμπροσθέν)

ναὶ ὁ πατήρ, ὅτι οὕτως εὐδοκία ἐγένετο ἔμπροσθέν σου.

Tak Ojcze, gdyż takie upodobanie stało się przed Tobą.

Składniki tego słowa trzy są. (Brzmi to zdanie jakby było przetłumaczone z łaciny z racji położenia orzeczenia). 1. ἔν – en (w), 2. πρὸς – pros (ku) 3. θέν – then (od). Takie połączenie wskazuje na ruch wychodzący i powracający. Zatem to upodobanie, które staje się w Ojcu wychodzi od Niego i ku niemu powraca. Tak jak Syn wyszedł od Ojca i ku Ojcu podąża. Jak deszcz który spada na z nieba na ziemię i tam powraca. (Zob. Iz 55, 10).

Oto nową zasada, życia, pracy, modlitwy, odpoczynku, trudu – powrót do Ojca. Dlatego komponuje się z tym słowem ἔμπροσθέν zaproszenie Jezusa, które słyszymy chwilę później: „Przyjdźcie do Mnie…”

W tych dniach słońce skłania głowę za Górą Perzową.

Bliźniak

Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετʼ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν Ἰησοῦς

Tomasz zaś jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był z nimi gdy przyszedł Jezus.

To słowo „bliźniak” pochodzi w grece od liczebnika porządkowego „drugi”. Zarysowuje się ciekawy ciąg liczb: „jeden z dwunastu drugi”. Jeden – gdyż jest niepowtarzalny, z dwunastu – a to dlatego, że jest tam z wyboru Pana, bliźniak – gdyż jest moim bratem w drodze wiary, poszukiwania Jezusa, zmagania się z niewiarą. Jest też dla każdego z nas bliźniakiem gdy wyznajemy już razem Pan mój, Bóg mój – sedno wiary w Syna Bożego. Zresztą zgodnie z celem Ewangelii Janowej.

Wpis z 24 godzinnym opóźnieniem. Dobrze, że nie po ośmiu dniach, bo byśmy już zapomnieli. Ale Pan nie zapomniał o Tomaszu i jego dylematach.