Odwagi! (θαρσέω)

ὁ δὲ oἸησοῦς στραφεὶς καὶ ἰδὼν αὐτὴν εἶπεν· θάρσει, θύγατερ· ἡ πίστις σου σέσωκέν σε. καὶ ἐσώθη ἡ γυνὴ ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

Zaś Jezus obróciwszy się i widząc ją powiedział: Odwagi córko: Wiara twoja zbawiła Cię. I została uzdrowina kobieta od godziny tej.

W trzech miejscach Pan Jezus w taki sposób zwraca się w Ewangelii Mateusza. Do paralityka, którego przyniosło czterech – Odwagi synu, odpuszczają Ci się twoje grzechy, do kobiety j.w., i do uczniów na jeziorze w nocy: Miejcie odwagę, to Ja jestem.

Za każdym razem przychodzi ocalenie. Komponuje się „zbawienna triada”. Odpuszczenie grzechów, uzdrowienie, ocalenie. I Pan nakazuje aby z Nim współpracować przez odwagę, trzymanie kursu, pierwszy krok, przekroczenie lęku. Odwaga by ufać, nie dać się nadal więzić w potrzasku niemocy.

Tam jest zakotwiczona nadzieja.