Poi disse a Tommaso: Metti qua il tuo dito e guarda le Mie mani; stendi la tua mano, e mettila nel Mio costato; e non essere più incredulo ma credente! (Gv 20,27)
εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος ἀλλὰ πιστός.
Deinde dicit Thomae: Infer digitum tuum huc et vide manus meas et affer manum tuam et mitte in latus meum; et noli fieri incredulus sed fidelis!
Wypływająca woda i krew z boku Jezusa stały się ostatnim gestem Jego udręczonego ciała. Z relacji Ewangelisty można odczytać, że ten strumień jakby napierał od wewnątrz. Rana boku stała się obrazem źródła chrzcielnego, początkiem strumienia miłosierdzia, które nas obmywa i poi. Jezus ukazuje Tomaszowi tę ranę, aby w niej odkrył świadectwo o miłości, która kocha do końca.
