Słuchający was, Mnie słucha, a odrzucający was, Mnie odrzuca, kto zaś Mnie odrzuca, odrzuca Posyłającego Mnie. (Łk 10,16)
Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με.
Qui vos audit, me audit: et qui vos spernit, me spernit. Qui autem me spernit, spernit eum, qui misit me.
Ścieżka słuchanego Słowa prowadzi ostatecznie do Tego, który zrodził Odwieczne Słowo. Zaskakujące jest to, że uczeń Jezusa, który sam najpierw słucha, ma udział w Słowie Ojca. Słuchać, to nie jedynie usłyszeć, lecz to coś więcej. Tym więcej jest rozumieć, być posłusznym, czynić to, co się usłyszało.
Świadomość, że w naszych słowach ma brzmieć i być rozpoznawane Słowo, rodzi wezwanie, by żadne słowo z Ewangelii nie upadło na ziemię, by nie zostało samo. To wymaga codziennego, pokornego i wiernego słuchania. Ważne jest czego i kogo najpierw słucham, gdy zaczynam i kończę dzień.
