On zaś im rzekł: Z powodu małej wiary waszej. Bo zaprawdę, powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarnko gorczycy, powiecie tej górze: „Przesuń się stąd tam!”, a przesunie się. I nic nie będzie dla was niemożliwego. (Mt 17,20)
ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς· διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν ὑμῶν· ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ· μετάβα ἔνθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται· καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν.
Dixit illis Iesus: Propter incredulitatem vestram. Amen quippe dico vobis, si habueritis fidem, sicut granum sinapis, dicetis monti huic, Transi hinc illuc, et transibit, et nihil impossibile erit vobis.
Wiara jest piękną i jasną stroną życia. Przecież wierzymy, że i nocą słońce świeci, chociaż go nie widzimy na naszym nocnym niebie. Wczoraj, w domu pogodnej starości, poznałem panią Marię. Mówiła, że z okna jej domu, w Rzymie, jest piękny widok wschodu słońca. Pomimo, że już tam nie mieszka i nie ogląda codziennych wschodów, niezachwianie w nie wierzy, a w jej oczach niemal było widać rozjaśniające się niebo i złote promienie powracającego słońca.
Wiara jest naszym standardowym, życiowym wyposażeniem. Szkoda, że nie zawsze przez nas wykorzystywanym. Dlatego, za przykładem uczniów, i my prośmy: “Panie, przymnóż nam wiary!”.
Niech góra niewiary nas nie przytłacza.
