Hipokryci, oblicze ziemi i nieba umiecie rozpoznawać, chwili zaś tej, dlaczego nie rozpoznajecie? (Łk 12,56)
ὑποκριταί, τὸ πρόσωπον τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ οἴδατε δοκιμάζειν, τὸν καιρὸν δὲ τοῦτον πῶς οὐκ οἴδατε δοκιμάζειν;
Hypocritæ faciem cæli, et terræ nostis probare: hoc autem tempus quomodo non probatis?
Rozróżnianie jest cenną umiejętnością nie tylko w wyglądzie nieba i ziemi. Przede wszystkim jest przejawem ducha mądrości w odniesieniu do aktualnego stanu, w którym się znajduję. Co jest słuszne, tzn. wobec czego, kogo, mam być posłuszny, kogo słucham? Czy to jest duch zgody, czy duch podziałów. W każdej dziedzinie ludzkiego życia nieodzowna jest mądrość rozróżniania. Gdy jej zabraknie, tracę wolność, czas, relacje, pieniądze.
