I powiedział Pan do sługi: Wyjdź na drogi i opłotki i przymuszaj wejść, aby napełniony został mój dom. (Łk 14,23)
καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ μου ὁ οἶκος.
ait dominus servo: Exi in vias, et sepes: et compelle intrare, ut impleatur domus mea.
Dynamika gniewu gospodarza — pana domu, przerodziła się w siłę przynaglania spotkanych ludzi w różnych miejscach. Tak jak silny był gniew, tak o wiele większe było pragnienie, aby dom był napełniony gośćmi. Jest to niegasnące pragnienie naszego Ojca w Niebie, aby Jego dom był pełny, bo jest tam jeszcze miejsce. Może więc tu jest sens, abyśmy stali się sługami, którzy, mając misję, zaproszą, wskażą drogę do wspólnoty. Najpierw jednak sami mamy zasmakować w Chlebie Królestwa Bożego, czyli w Eucharystii, by innym zaświadczyć: Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan. (zob. Ps 34,9)
