Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. (Łk 20,35)
οἱ δὲ καταξιωθέντες τοῦ αἰῶνος ἐκείνου τυχεῖν καὶ τῆς ἀναστάσεως τῆς ἐκ νεκρῶν οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται.
illi vero qui digni habebuntur sæculo illo, et resurrectione ex mortuis, neque nubent, neque ducent uxores.
Może być pokarm, albo napój godny ust. Są słowa warte zainteresowania. Może być też człowiek godny uwagi, pochwały, naśladowania, czy też zaszczytu. Zauważyłem nawet propozycję obchodzenia dnia osób godnych podziwu. W każdym razie potrzeba kogoś z zewnątrz, kto uzna coś, lub kogoś, za godnego nagrody i szacunku. Przecież, bez narażania się na śmieszność, nikt rozumny nie powie sam o sobie: “Oto ja, podziwiajcie mnie”.
To Pan Bóg jest przewodniczącym komisji godności. Chętnie też obdarza ludzi godnością, kiedy trzeba to ją odnawia, zawsze chroni i strzeże, aby pozostała zachowana na zawsze, na wieczność. Godność otrzymujemy z Jego rąk i w tym jest cała nasza nadzieja.
