Dawid bowiem mówi w Nim: Przed sobą widziałem Pana, przede mną przez cały czas, gdyż po prawicy mojej jest, abym nie został wstrząśnięty. (Dz 2,25)
Δαυὶδ γὰρ λέγει εἰς αὐτόν· προορώμην τὸν κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντός, ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστιν ἵνα μὴ σαλευθῶ.
David enim dicit circa eum: Providebam Dominum coram me semper, quoniam a dextris meis est, ne commovear.
(Ps 16, 8) שִׁוִּ֬יתִי יְהוָ֣ה לְנֶגְדִּ֣י תָמִ֑יד כִּ֥י מִֽ֝ימִינִ֗י בַּל־אֶמֹּֽוט׃
Może nas zaskoczyć choreografia tej sceny wyjętej z psalmu 16. Dawid najpierw mówi, że ma Pana przed sobą, a jednocześnie Bóg jest po jego prawicy. Może to wskazywać, że jest obecny w każdej pozycji, każdym moim położeniu. Jego obecność ma charakterystykę dookólną. W Nim nasze życie jest ukryte, w Nim poruszamy się, żyjemy i jesteśmy.
Prawa strona to jednocześnie prawa ręka יָמִין [jamin] lub południe, według hebrajskiego sposobu myślenia. Gdy stoimy zwróceni na wschód, do słońca, wtedy nasza wyciągnięta w bok ręka wskazuje południe. Bóg, stojący po prawej stronie, jest Ojcem, który umacnia, ochrania i strzeże.
