Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, wykrzykujcie Bogu radosnym głosem, bo Pan najwyższy, straszliwy, jest wielkim Królem nad całą ziemią. (Ps 47,2-3)
כָּֽל־הָ֭עַמִּים תִּקְעוּ־כָ֑ף הָרִ֥יעוּ לֵ֝אלֹהִ֗ים בְּקֹ֣ול רִנָּֽה׃ כִּֽי־יְהוָ֣ה עֶלְיֹ֣ון נוֹרָ֑א מֶ֥לֶךְ גָּ֝דוֹל עַל־כָּל־הָאָֽרֶץ
Magnus Dominus et laudabilis nimis in civitate Dei nostri. Mons sanctus eius collis speciosus, exsultatio universae terrae.
Μέγας κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα ἐν πόλει τοῦ θεοῦ ἡμῶν, ὄρει ἁγίῳ αὐτοῦ, εὖ ῥιζῶν ἀγαλλιάματι πάσης τῆς γῆς.
Ziemia (אֶרֶץ‘ ereṣ), w języku hebrajskim zawiera różne odcienie znaczeń. Oznacza ziemię w sensie kosmicznym jako przeciwieństwo nieba. Oznacza terytorium, kraj, a także pole, w odróżnieniu od słowa אֲדָמָה (’ădāmâ), które oznacza ziemię jako glebę. Czasami trudno jest rozpoznać czy אֶרֶץ (‘ereṣ) znaczy ziemia czy kraj. Przykładem może być wyrażenie „cała ziemia”, które w niektórych kontekstach może oznaczać kraj (Rdz 13,9.15) a w innych ziemię (Rdz 1,26.29).
Wyrażenia „cała ziemia” występuje w dzisiejszym Psalmie responsoryjnym (Ps 47): „Pan Najwyższy i straszliwy, jest wielkim królem nad całą ziemią” (w.3) oraz „Gdyż Bóg jest królem całej ziemi, hymn zaśpiewajcie!” (w.8). Ziemia (אֶרֶץ‘ ereṣ) stworzona przez Boga jest „Jego ziemią”. Bóg wypełnia niebo i ziemię, jest Panem i królem „całej ziemi”, dlatego nad „całą ziemią” rozciąga się Jego wspaniałość i chwała.
W dzisiejszej Liturgii Wniebowstąpienia Pańskiego Ewangelia (Mk 16,15-20) mówi o posłaniu uczniów przez Zmartwychwstałego Pana. To posłanie jest uniwersalne i dotyczy „całej ziemi”: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!”. Dobra nowina o zmartwychwstaniu i Królestwie Boga dotyczy wszystkich stworzeń, każdy ma prawo ją poznać i cieszyć się jej owocami. „Cała ziemia” w kontekście naszego codziennego życia to nasz mały świat relacji z bliskimi, znajomymi i przypadkowo spotykanymi ludźmi, dla których każdy z nas jest znakiem obecności i działania Jezusa: „Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły” (w.20).
