Znowu cię odbuduję i będziesz odbudowana, dziewico, Izraelu. Znowu z radością weźmiesz swe bębenki i pójdziesz w weselnym orszaku. (Jr 31,4)
ע֤וֹד אֶבְנֵךְ֙ וְֽנִבְנֵ֔ית בְּתוּלַ֖ת יִשְׂרָאֵ֑ל ע֚וֹד תַּעְדִּ֣י תֻפַּ֔יִךְ וְיָצָ֖את בִּמְח֥וֹל מְשַׂחֲקִֽים׃
ἔτι οἰκοδομήσω σε καὶ οἰκοδομηθήσῃ παρθένος Ισραηλ ἔτι λήμψῃ τύμπανόν σουκαὶ ἐξελεύσῃ μετὰ συναγωγῆς παιζόντων.
rursumque aedificabo te et aedificaberis virgo Israhel adhuc ornaberis tympanis tuis et egredieris in choro ludentium.
Aż się chce dokończyć jak Izajasz: “zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona”. To, co może przywrócić niewinność “pannie młodej”, to właśnie ona, miłość Męża.
